Wąska działka, szerokie spojrzenie – śródmiejski dom w Iławie / IFA Group

Ta działka na pierwszy rzut oka nie obiecywała niczego wyjątkowego. Wąska, otoczona przypadkową zabudową, z ulicą od południa i zabudową wielorodzinną po drugiej stronie drogi. Był jednak jeden cenny element – tył działki schodził w dół ku zatopionej w zieleni rzece. Dla mieszkańców to właśnie widok na wodę stał się powodem, dla którego chcieli tu zamieszkać. I od tego punktu zaczęła się cała opowieść, którą napisali wspólnie z architektami z gdyńskiej pracowni IFA group.

Dom nie mógł jednak po prostu stanąć na działce. Musiał chronić codzienność mieszkańców i otworzyć się tam, gdzie warto patrzeć. Dodatkowo bliskie sąsiedztwo budynków obok wpływało na każdą projektową decyzję. Zamiast klasycznej bryły pojawił się kształt rozchylony, który jednocześnie łapie światło i widok, a od ulicy i sąsiadów tworzy osłonę prywatności. Nie był to efektowny gest architektoniczny, lecz decyzja oparta na tym, co naprawdę ważne. Schemat poniżej doskonale pokazuje koncepcję domu.

Chcąc lepiej zrozumieć zamysł architektów spójrzcie z nami na rzut i przekrój domu. To tu odkrywamy jak wiele decyzji musieli podjąć projektanci układając funkcję domu, która wbrew typowemu schematowi, który znajdziemy w gotowych projektach, odwraca się tyłem do drogi i rozdziela bryłę na kilka części, nie tylko w poziomie jak i pionie.

Brawa należą się też mieszkańcom, którzy zaufali architektom i otworzyli się na nietypowy kształt i układ funkcji domu. Dom dopasował się do nich, do działki, do słońca i do rzeki. Nie musieli z niczego rezygnować, a wręcz przeciwnie dostali więcej niż każdy sąsiedni dom na tej ulicy.

Front domu stanowi garaż za którym projektanci ulokowali wewnętrzne patio. W ten sposób stworzyli wewnętrzny taras otwarty na południowe słońce, które śmiało wpada do części dziennej. Sam dom rozdzielony na dwa ramiona przybliża rzekę do wnętrza, tworząc drugi, ukryty od sąsiadów, taras będący przedłużeniem jadalni.

Zamiast pełnych kondygnacji powstały półpiętra, które pozwalają światłu przenikać głębiej i naturalnie dzielą dom na strefy prywatne i wspólne.

Każdy fragment przestrzeni ma swój rytm: kuchnia łapie poranne światło, jadalnia korzysta z popołudniowego, a taras z zachodniego słońca i widoku na rzekę. Światło przestaje być problemem, staje się narzędziem projektowym.

Prywatność nie została osiągnięta przez wysokie ogrodzenia czy zasłony. Zamiast tego są kontrolowane przeszklenia i patio, które pozwalają mieszkać otwarcie, a jednocześnie w spokoju. To właśnie konsekwencja tych decyzji sprawia, że dom działa – nie tylko wygląda.

A moment, w którym wszystko się spotyka? Jadalnia i taras z widokiem na rzekę. Cisza, spokój, światło – miasto i ulicę zostawiasz gdzieś z tyłu. To chwila, w której widać, że wszystkie decyzje miały sens, że każda linia i każde okno zostały przemyślane.

Dom w Iławie nie opowiada o formie ani metrażu. Opowiada o tym, że architektura powstaje, bo ktoś chciał rozwiązać konkretne problemy, że każda decyzja ma swoje „dlaczego”, i że efektem może być przestrzeń, w której naprawdę chce się żyć.

I właśnie po to zatrudnia się architekta. Nie musicie znać przepisów ani sztuczek architektonicznych. Wy pokazujecie na czym się skupiacie – co jest dla Was ważne, co ma znaczenie w codziennym życiu. My patrzymy szeroko – na działkę, otoczenie, światło, przepisy i każdy detal, który tworzy dom. Razem powstaje przestrzeń, która nie tylko działa, ale naprawdę odzwierciedla tych dla których powstaje.