Dom nad potokiem / After Party

W poprzednim wpisie opowiadaliśmy Wam o domu na skarpie. Dziś pokażemy dom, który nie stoi na żadnym zboczu, nie wcina się w ziemię, ale sam sobą jest skarpą. Pachnącą łąką lekko schodzącą w dół ku potokowi.

Dom powstał na przedmieściach miasteczka na Litwie. Ten obszar stosunkowo niedawno przekształcony został na tereny mieszkalne. Okolica powoli zapełniła się już nowymi budynkami. Na działkę, na której stanął ten nietypowy dom, wjeżdżamy od strony południowej, a każdy krok wgłąb zielonej łąki prowadzi nas do potoku. Ta bioróżnorodność, naturalna łąka zachwyciła nie tylko właścicielkę działki, ale również projektantów ze studia After Party. Postanowili oni nie zmieniać krajobrazu, zachować jak najwięcej zieleni. Niczym pierzynkę podnieść łąkę do góry by pod nią zbudować przestrzeń mieszkalną.

Dom przeznaczony miał być dla jednej osoby. Jednak klientka architektów choć mieszkająca w pojedynkę często gości u siebie rodzinę i przyjaciół. Z połączenia wszystkich zależności powstała koncepcja stworzenie takiej przestrzeni, która da poczucie prywatności, bezpieczeństwa, ale jednocześnie będzie domem otwartym na ludzi i naturę. Odkryjmy zatem więcej i zajrzyjmy razem pod zieloną łąkę. 🙂 Co pod nią skrywają rzuty domu:

Parter domu to przestrzeń mieszkalna z kuchnią i salonem otwartym na zanurzony pomiędzy dwoma ramionami domu tarasem.W tej przestrzeni znalazły się również dwa pokoje gościnne. Na piętrze – które od frontu buduje nam dwukondygnacyjną bryłę – znalazła się antresola z biblioteczką i miejscem do pracy oraz część sypialniana dla właścicielki domu i dodatkowe pomieszczenie techniczne. Przekrójmy zatem rzut i zobaczmy jak rozkłada się funkcja w pionie:

Dom rośnie w stronę wjazdu, dzięki czemu frontowa elewacja nawiązuje do sąsiednich budynków. Jednak to jak opada w dół potoku sprawia, że przestrzeń ogrodu z zieloną łąką na dachu niemalże nie zmieniła tego terenu. Tylko rozcięcie bryły subtelnie informuje, że mieszka tu też człowiek. Rozcięcie, w którym znalazło się wewnętrzne patio, zaprojektowane zostało pod kątem do budynku – tak by widok z domu był bezpośrednio na potok. Drzewa stojące tuż nad wodą tworzą również piękne tło dla bieli panującej w domu. Zobaczmy zatem jak prezentują się wnętrza:

Wnętrza zatopione w bieli sprawiają, że przestrzeń domu, choć ukryta pod skarpą jest jasna i lekka. Biel staje się tłem do życia ludzi i przedmiotów. Kolor pojawia się tu sporadycznie. We wnętrzu znalazły się antyczne meble właścicielki, z którym postanowiła tu zamieszkać. Sowiecki kredens po babci, czy głaz pod kominkiem znaleziony w sąsiedztwie nadają imię temu wnętrzu. Jak pięknie mówią o tym domu architekci:

„Wszystkie te elementy manifestują ideę, że luksus jest budowany, niekoniecznie za pomocą drogich rzeczy lub materiałów, ale raczej poprzez historie, które opowiadają”

Tak jak ten dom, on nie stoi, on opowiada historię. Tej działki, tej okolicy, tej właścicielki i tych projektantów. Przyglądając się każdemu kolejnemu zdjęciu nie patrzymy na mury, okna, na konstrukcję i wystrój. Architektura zawsze jest opowieścią. Mamy wstęp, rozwinięcie. Mamy aktorów, fabułę i scenerię. Ale ta opowieść nie kończy się w momencie przeprowadzki. Kolejne sezony pisze samo życie. A my jako przechodnie czy mieszkańcy architektury każdego dnia możemy odkrywać kolejne odcinki. Ważne, by tak jak w tym przypadku dobrze zacząć, postawić na dobry projekt. Każdy następny dzień dopisze resztę. I wtedy nie zależnie od pory roku, nastroju czy okresu w życiu będziemy mieć dokąd wracać, mieć swoją bezpieczną przystajń – na przykład nad potokiem. 🙂